Bij het verlaten van het gemeentehuis liep ik langs twee heren. De één vraagt `Hoe was de vergadering over de Blekerstraat?´ De ander antwoordt: `Ach, van dik hout zaagt men planken.´ En met pijn in mijn hart moest ik hem gelijk geven. Het was overdreven. Een poppenkast.
Alle eer naar de heer van Dijk. Hij heeft dapper gestreden. Ik ben niet voor alle standpunten van de PVV en ze staan ook niet op mijn lijstje voor de volgende verkiezingen, maar het werd me tijdens de woordspelletjes en de uit de context getrokken antwoorden duidelijk dat er nog veel zeer zit naar aanleiding van de verkiezingen. En dat het onderwerp “Hostel Blekerstraat” al een uitgemaakte zaak is. Of in de woorden van D66: `Biedt u de bewoners geen valse hoop.´
Nagelbijtend waren de opmerkingen van de mevrouw van de Leefbaren. Het programma Regelrecht zou alleen maar sensatiebeluste beelden uitzenden. Even daargelaten dat ik me niet kan voorstellen dat een voormalig burgemeester zijn medewerking aan een sensatiebelust programma verleent. Daarbij gaf de heer Eerdmans in het programma aan dat dit beelden waren van een paar maanden. Dus als mevrouw goed had geluisterd dan had ze kunnen horen dat deze mensen niet zoals een voormalig raadslid een middagje hebben staan posten bij een Albert Heijn. Maar aan de houding van mevrouw was wel duidelijk dat het haar geen lor interesseerde.
En dan de zacht zalvende stem van moeder de Wethouder, de ouder die het beter weet. Die ons lepeltje voor lepeltje een bak stront door de strot duwt, maar bij elke kokhalsende beweging die we maken ons waarschuwt ons niet zo aan te stellen. Want aan alle randvoorwaarden is toch voldaan, bij overlast gaat het pand toch dicht. Maar wat is overlast en wat zijn de criteria voor het sluiten? Een drugsspuit? Geld bedelende junks? Een stoet hoerenlopers? Je kind als drugrunner?
Niemand van de aanwezigen was het opgevallen dat waar er eerst nog wordt gesproken over behandelen (de wethouder) dit later verschoof naar begeleiden (CDA). De definitie over het woord gebruikersruimte was belangrijker want die was niet politiek correct. De politieagent die ik bij het verlaten van de zaal succes wenste en de hoop uitsprak dat het niet een chaos gaat worden haalde alleen maar zijn schouders op en mompelde wat onverstaanbaars. Ik heb het nu al met hem te doen want hij gaat straks de klappen vangen van dit besluit.
In ieder geval was deze avond voor mij niet helemaal “van dik hout zaagt men planken”, ik heb geleerd dat ik geen greintje medemenselijkheid bezit, behoor tot de groep die de naam draagt van een schoonheidsproduct. Dat behandelen toch eigenlijk begeleiden is. En dat je een gebouw waar je dertig junks faciliteert geen gebruikersruimte of spuitkot noemt want dat is politiek niet correct.
Betekent dit dat we het bijltje er nu bij neer moeten leggen? Nee zou ik zeggen: alhoewel we deze ronde hebben verloren is het gevecht nog niet geslecht.
Rest mij alleen nog te tekenen met mijn nieuwe geuzennaam.
NIVEA
Noot van de redactie: NIVEA is een acroniem van “Niet In Voor En Achtertuin”, dat net als NIMBY (Not in My Backyard) binnen de Ruimtelijke Ordening vaak wordt gebruikt om aan te duiden dat veel mensen wel gebruik willen maken van voorzieningen, maar er geen hinder van willen ondervinden.
Loading ...